Herbata Sencha – z krzewów o 1200 letniej historii ገጠሬው
Hiyoshi
cha – to herbata która powstała dzięki pomysłowi wykorzystania
krzewów herbacianych rosnących
u podnóża sławnej góry Hiei. Na szczvcie góry znajduje się historyczne centrum- ośrodek klasztorny
szkoły buddyjskiej w tradycji Tendai (天台宗
)
. Jak przekazuje legenda nasiona herbaciane sprowadził i posadził mnich Saicho w
805 roku po powrocie z ówczesnych Chin ( okres panowania dyn. Tang
). Ostatnimi laty zainteresowano się krzewami herbaty porastającymi górę
Hiei.
Opakowanie – zestaw opisów informacyjnych
Badania
genetyczne – analizy
DNA
wykonane
w laboratoriach Uniwersytetu
Tokijskiego
stwierdzają
bardzo bliskie spokrewnienie z krzewów z Hie z krzewami
porastającymi góry
Tiantai w prowincji Zhejiang w Chinach. Ten
fakt ma znaczyć o autentyczności legendy o posadzeniu pierwszych upraw herbacianych w Japonii.
Hiyoshi cha – została wykorzystana do promocji turystycznej miasta Otsu i jest jedenym z produktów
reprezentacyjnych (大津百町百福物ブランド) – dlatego opakowanie jest ostemplowane.
znak 認定
Przy
projekcie wykreowania tej herbaty brało udział stowarzyszenie
produkcji i promocji herbaty –prefektury Shiga ( historyczna nazwa Ōmi no kuni 近江国
).
Powstał
wysokiej jakości markowy lokalny produkt – który jest wysokiej jakości herbatą sencha – tzn.
jou-sencha ( 上煎茶) . Obecnie używana technika produkcji nie ma
zbyt wiele wspólnego z historycznymi prasowanymi herbatami sprzed ok
. 1200lat. Niektóre źródła że zaniechane w Chinach techniki
produkcji przy użyciu pary przetrwały w Japonii. Tylko należy mieć na uwadze że
technikę powstawania herbat przy użyciu pary- tj. aosei sencha
seihou (青製煎茶製法)
dopracował i rozpowszechnił Nagatani Souen((永谷宗円) ok. 1786roku.
Jest to metoda dzięki której powstaje napar herbaciany o bogatym w smaku umami – taki preferują w Japonii.
Podsumowując:
Hiyoshi cha powstaje z legendarnych krzewów – których listki obrabiane są typowo japońską
techniką – dzięki której powstaje Sencha.
Dla drogocennych delikatnych herbat potrzebne jest pieczołowite przygotowanie -czyli dobór odpowiednich naczyń do parzenia , zwracanie uwagi na czas parzenia, jakość i temperaturę wody
Na dzień przed planowanym parzeniem listki przeniosłem do porcelanowego pojemniczka – aby trochę po oddychały – będzie to bardziej przyjemne niż przesypywanie z torebki. Do tego czajniczek wykonany przez wnuka mistrza Yamada Jouzan, koreańska czarka typu Ido..
I tak zwykle przygotowanie herbaty przeradza się w czas dla opanowania oddechu..praktyki itd.
.Idea jest taka: skupić się na parzeniu herbaty – nie myśleć o otaczającej rzeczywistości .
parzenie przez
ok 40 sekund w wodzie o temperature ok.60 stopni ℃.
Wydobywa
się aromat zapowiadający napar o bogatym smaku ーpojawia się aromat który kojarzy się z orzechami włoskimi.
Bardzo
wyraźny smak umami z se słodkimi akcentami tzw., amami. Przyjemny być może da się wyłapać podobieństwa z herbatami z Chin – takie – które kiedyś opisywałem: Tenmoku
https://cha-herbata.blogspot.com/2016/11/jingshan-wufeg-buddyjska-zielona-herbata.html
obserwowanie po parzeniu..
Poczucie
przyjemnego
rozchodzenia się naparu – orzech włoskie dominują .
Drugie
,trzecie
zaparzanie
– zwiększam temperaturę wody – cały czas liski dostrajają
przyjemnego naparu.
Myśli
powracają do rzeczywistości dobrze było by żeby tak aby
herbata wpływała na ludzi aby stali się pokojowo nastawieni.. a
jeśli powstaje agresja i nazbyt wielka pobudliwość to wykorzystać
to na czyszczenie lasów ze śmieci pomaganiu w dobrych intencjach..
źródła
http://otsu-hyakufuku.jp/2020/08/1781/
https://www.wikiwand.com/pl/Tendai