Benihomare z Kameyamy – wakocha od Date Seicha, Mie

Herbata
czarna japońska czyli wakōcha
(和紅茶)
może być zrobiona na
bazie listków różnych kultywarów. I chyba najbardziej
popularną
odmianą do produkcji herbat
oksydowanych w Japonii jest

benifuki...Ale
dzisiejsza parzona zrobiona jest na bazie kultywaru
benihomare. Legendarnej odmiany, której historia ściśle powiązana
jest z początkami eksperymentów
z krzewami wyhodowanymi z nasion sprowadzonych z Indii. Historia
upraw doświadczalnych sięga roku 1888, kiedy powstał japoński
Departament ds. Rolnictwa pracujący nad nowoczesnymi metodami produkcji. Prace
badawcze nad wyhodowaniem nowych odmian herbat trwały bardzo długo. Np. w 1935 roku dr Takashi Shimura
(Ministerstwo Rolnictwa, Stacja Badawcza
Przemysłu Herbacianego, później Wydział Rolniczy Uniwersytetu
Nagoya) wprowadził nazwę „Kokucha C8”, którą finalnie
zamieniono na benihomare.

Benihomare. to pierwsza oficjalnie zarejestrowana we współczesnej
klasyfikacji odmian.
Po drugiej wojnie światowej
Japonia planowała rozpoczęcie masowej produkcji herbaty czarnej
na eksport. Prefektura Mie
okolice Kameyama ( 亀山) stała się miejscem, gdzie powstawały pierwsze komercjalne plantacje
herbaciane obsadzane odmianą benihomare. Niestety pod koniec lat
60tych ubiegłego wieku zmiany gospodarcze – wprowadzanie nowych
regulacji prawnych, jeśli
chodzi o import-eksport – doprowadziły do upadku produkcji
japońskiej herbaty na eksport. 50cio
hektarowe pola herbaciane z odmianą benihomare w
Kameyama przestały być
uprawiane. Zaczęto produkować herbatę zieloną na rynek krajowy.
Przez 40 lat nikt nie zajmował się resztkami upraw benihomare.

Po
2000
roku w Japonii zaczęła
się nowa era traktowania herbaty… Oprócz masowej produkcji
zaczęto
wytwarzać herbaty jako produkt lokalny
..z uwzględnieniem kultywarów, techniki produkcji itp.

Tak
właśnie też się stało z byłymi uprawami benihomare. Od 2015
roku ponownie pojawiła się
czarna herbata z okolic Kameyama –
tym razem jako unikalny produkt.