Cha Herbata Blog

                                      　　　      　青色

Od　kilku
tygodni książka „The Tale of Tea „  holenderskiego autora George van Direm
jest na moim biurku – staram się powoli zapoznać z jej
treścią
a to
wymaga sporo wysiłku. Jak sam pisarz określił jest to „ciężka
książka
„ bo waży ok.3kg.

„The Tale of Tea „ – to
zbiór udokumentowanych informacji z rożnych tematów , kompilacja
–analiza
herbacianych zagadnień w 12stu rozdziałach jaką może spisać
erudyta
wykładowca
akademicki – profesor uniwersytetu.
Ze znanych mi książek podobny
układ , konstrukcję
posiada opracowanie „
Powieki
Bodhidharmy „ pana

profesora Przemysława Trzeciaka.
Waga „Powiek Bodhidharmy „ to ok 0,5kg i ogranicza się do
historii herbaty w Chinach i Japonii ( bez uwzględnienia sztuki i
filozofii Sencha-do) i jest to przedstawienie setek -informacji  nie koniecznie związanych z herbatą.  Obaj autorzy– to wykładowcy
środowiska akademickiego p. George
van Direm jest badaczem lingwistyki – wybitnym znawcą specjalistą od języków
narodów zamieszkujących Himalaje a p. Trzeciak -emerytowany
historyk sztuki wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie -pasjonat  sztuki -filozofii Zen. Autorzy nie są związani bezpośredniego
ze specjalistycznym gronem badaczy krzewu herbaty czy praktycznym
studiowaniem przygotowania naparu herbacianego.

 Dla mnie czerpiącego
wiedzę z japońskich czy chińskich źródeł
–wielka
księga „The
Tale of Tea „ – jest
świeżym nowym ukazaniem tematów herbacianych i jednocześnie
szansą skonfrontowania swoich doświadczeń. Jak się ma tekst książki ? Pojawiają się przemyślenia, uwagi. Zauważyłem wyjaśnienia które kolidują naukami jakie pobierałem  na kursach ,z doświadczeniami czy być może też z przyzwyczajeniami.

 Dodatkowo ukazuje się ciekawe zjawisko – .Jestem
teraz bardzo wdzięczny tym wszystkim którzy poprawili ukazali jak poznawać tematy herbaciane, zaobserwować błędy które kiedyś popełniałem.. itp.

                         Niebieskie wzory na bialej porcelanie -zielony nadole

 Kwestia koloru  –Niebieskie
herbaty ???

Str.129
–
Blue
Teas , Swarthy Dragons and Rock Teas

„
Blue
tea or qīng
chá青茶 is
lightly fermented or partialy oxiddised tea.The name blue tea is
perhaps unfamiliar to many English speakers. „

–
Ten nieszczęsny qīng
青
.
z mojego doświadczenia – to kolor „ zielony „ świateł
sygnalizacji świetlnej” W języku japońskim ao
青
–
to ciemo-szaro zielony o niebieskim odcieniu –
kolor liści jarmuża ( Brassica oleracea L. var. sabellica L. ) ?
W
języku japońskim mamy słowo; seinen
青年–
co
znaczy młodzież – ludzi „zielonych „ młodych dojrzewających

qīng
píngguǒ 青蘋果
– tak po chińsku mówi się na zielone jabłko ..

Qīng
青
to raczej zielony w sensie psychologicznym – bliski znaczeniu polskiemu znaczeniu – bycia
„ zielonym „  -w danym temacie –czynności..surowe niedojrzałe –   to nie pierwsza zieleń wiosenna pełna energii…
Qīng
青
to
zgaszona zieleń – niebiesko zielony- 

Zielony
ryoku – lǜ 緑
–
to jasny jak żółto -zielony ten kolor znajdziemy w
określeniu kategorii herbaty zielonej ryokucha po jap. 緑
茶 albo
lǜchá 綠茶
po
chińsku…W książce pojawia się herbata „ Green Snail Spring” czyli Bìluóchūn 碧螺春  Bì碧bìsè 碧色 oznacza po chińsko niebieski   – ale taki nie do końca bo to może być zielony w przypadku jeśli chodzi o kolor wody – kiedy jest trudno określić czy jest zielona czy niebieska – inaczej  w przypadku 碧玉 kamieni szlachetnych będzie to „wodnisty szklisty  zielony”　dodatkowo mamy 翠色 zielony jak jadeit……No ale – po co wyliczanie odcieni koloru zielonego ?

                                    poszukiwania wizji koloru zielonego  

-Ponieważ – bardzo często możemy spotkać z tymi kolorami jeśli chodzi o nazwy herbat. ——– W ubiegłym roku ( 2021 r. wiosna ) – herbaciane skojarzenia ze słowem qīng 青 -świetnie przedstawił Konrad Pociask na swoim wpisie  facebookowym –” Konard o Herbacie” – to konieczna lektura żeby poznać ile znaczeń może mieć qīng 青 w świecie herbaty.

                                                        zielony ma wiele odcieni

.Autor „The Tale of Tea „ przyjął wersje z Blue tea – qīng chá青茶.

Jednakże   herbata niebieska – mnie to nie przekonuje ..tym bardziej podział herbat niebieskich na podgrupę oolong wūlóngchá烏龍茶 – (str129) oraz herbaty w pełni oksydowane skalne yán chá岩茶 z Anxi (?nie słyszałem ) oraz gór Wuyi -(str.131).  Niestety w  podziale herbat stopniowo częściowo oksydowanych  -oolongach nie wspomina o Baihao Oolong (Oriental Beauty, 東方美人 ) czyli o oolongu o najwyższej oksydacji listków… nie ma żadnej wzmianki znanych Dancong Oolongach z gór Feniksa Fenghuang Shan (鳳凰山 )..

Należy
dodać ze w Chinach oficjalnie zaprzestano używać kategoryzowania
qīng
chá青茶
na
rzecz  
wūlóngchá烏龍茶
.

                                        zestawione   odcienie  zieleni  

Profesor
George van Direm – jest
językoznawcą być może zainspirował się słowem
qīngkōng　青空
–
czyli
niebieskiemu kolorowi nieba? Albo
z niebieskim domem 청와대
靑瓦臺 siedzibie
prezydenta Korei Południowej?
–　Być
może tak bogata różnorodność herbat
oolong – które klasyfikowane są jako częściowo -stopniowo
oksydowane wymaga bardziej fachowego opisu..?

„The
Tale of Tea „ ma
900
stron…
wiele wiele do czytnia… poznawania ,analizowania.