Cha Herbata Blog

 Kolebka kultury  herbacianej czyli -Daleki Wschód cały czas inspiruje,…….. jest jeszcze tyle do poznawania. Bardzo rozbudowana tematyka gdzie Chiny, Japonia, Korea, Wietnam każde z tych krajów ma inne podejście do spraw herbacianych.

Ⅾokładne opisywanie parzonych herbat to -jedno z tegorocznych postanowień
    .W przypadku japońskich nie będzie to trudne – wszystko jest dokładnie skatalogowane i bez problemu można znaleźć obszerne źródła informacji.  W Japonii prowadzi się  dokładny spis ogrodów herbacianych..A na opakowaniu kupionej herbaty mamy wiele  szczegółów  w uporządkowanej kolejności. ( Czasami są opisywane kultywary) . Sprawdzając miejsca upraw dodatkowo poznamy  ciekawostki i czy anegdoty dotyczące okolic i  ogrodów herbacianych . Nie zostaje nic innego jak zaparzenie i skosztowanie herbat od kilkuset producentów oraz opis setek ogrodów herbacianych.                           A..to motywuje na prowadzenie tego bloga na następne kilkanaście lat.

Być może uda mi się zebrać więcej informacji o lokalnych  regionalnych niszowych herbatach  japońskich. Często pytam  znajomych czy  w ich rodzinnych  stronach  nie ma upraw herbat i czy nie udało by się  otrzymać jakiejś  zwyczajnej herbaty popularnej wśród miejscowych.  Tak  właśnie jest z Sechibaru-cha.
Sechibaru- to rejon w prefekturze Nagasaki ( wyspa Kyushu) który obecnie należy do miasta Sasebo.
 Herbata z Sechibaru promowana jest jako specjalny produkt tego obszaru.

　Okuyama -midori   　奥山緑　producent  Kobayashi seicha（小林製茶).
Z opisów na opakowaniu wynika  że ze jest to herbata zrobiona  z liści kultywaru yabukita. A nazwa „Okuyama midori” – została nadana przez CHASHI – (茶師  ) – mistrza odpowiedzialnego za 　harmonijne kreowanie smaku i aromatu poszczególnych sortów herbat.
Dzisiejsza herbata pochodzi z od producenta Kobayashi-seicha こばやしktóry obok Maeda-seicha ( 前田製茶 )　jest najbardziej znany w Sechibaru . Dostępna w miejscowych supermarketach w pref. Nagasaki ale w ale w Tokio raczej jej  nie zakupimy..

Styl producji  MUSHI sei  TAMARYOKUcha :蒸し製玉緑茶
MUSHI sei  TAMARYOKUcha…czyli czyli unikalna  metoda obróbki liści herbacianych.
Tama roku cha – powstaje dzieki specjalnej technice produkcji. W przeciwieństwie to najbardziej popularnej Sencha – listki Tmarokucha- sa zwianiete  ” spiralkowato ”  badz tez w „kuleczki”. Tamarkokucha – tradycyjnie wytwarzana była jako ” kama-iri  cha” – czyli przypiekaniu  listkow .
Mushi-sei Tamaryoku-cha -powstaje przez traktowanie lisci herbaty para wodna. A następnie zwijaniem listków w podobny sposób jak w technice kama iri.
Taki styl produkcji popularny jest w kilku  rejonych  na wyspie Kyusu.

Hodowla krzewu  herbaty w rejonie Sechibaru ma bogate tradycje, kilka wieków była to herbata produkowana  techniką kama-iri-  wytarzana  na małą skalę, właściwie na lokalne potrzeby.   (農家の自家用 ) W 1895roku (  28rok -Meiji) – powstała organizacja promująca herbatę  produkowana już  przemysłowo.  Sechibaru cha -stała się zarejestrowanym artykułem rolnym o tej samej nazwie.

W dniu dzisiejszym jest  produktem regionalnym. – reprezentującym Sechibaru.

Przygotowanie ; na opakowaniu przeczytamy : Smak herbaty  zależy od  temperatury i czasu  parzenia.

Temperatura . powyżej 80 C – sprawi  mocny gorzkawy wyrazisty  smak – parzymy ok 30 sekund.
Temperatura  – poniżej 70 C- sprawi łagodny ,trawiasty smak- parzenie ok.1minuta.

Parzenie odbyło się w niskiej temperaturze  czyli  ok 70 C – jak  widać  kolor  jest  złoto zielony– totalnie inny niż napary z japońskich herbat typu sencha ( np.   intensywny zielony kolor  herbaty  fukamushi )
Smak- gorzkawy z silnymi akcentami umami

Lstki – niezbyt ciekawe jesli chodzi o obserwacje.