Picie herbaty / Kosztowanie herbat
Notatki na festiwal Zaparzaj.
A.
Herbaty w naszym otoczeniu.
W Polsce
do początku lat 90tych mieliśmy dostęp do herbat importowanych przez firmy państwowe – i były to przede wszystkim herbaty czarne
masowo produkowane dla konsumenta z Zachodu. I tak w Chinach
wytwarzane dla cudzoziemców na eksport chińskie herbaty są inne
niż te na rynek chiński krajowy. Zielone jak Gunpowder czy Chun Mee
takich herbat nie piją Chińczycy i raczej nie nadają się one do
wysublimowanego traktowania . Nie będzie dobrych efektów smakowych jeśli zaparzymy je niską temperaturą , w małych naczyniach przeznaczonych dla delikatnych herbat.
Ostanie
dekady to pojawienie się nowych typów herbat sprowadzanych bezpośrednio z miejsca ich produkcji , spożywanych inaczej niż standardowe herbaty przeznaczone na rynek zachodni. Korzystając z
możliwości dostępu do wszelkich wartościowych gatunków oraz
naczyń odkrywamy szanse uzyskania rożnych oblicz naparu. Zauważymy
że dla niektórych herbat wymagane jest długie parzenie dla innych
krótkie.. inne są proporcje listków –tak właśnie jest z
herbatami bezpośrednio sprowadzanymi z Chin czy Japonii.
B. Pice
czy degustowanie herbaty Kiedy
spożywanie herbaty towarzyszy innym zajęciom jest dodatkiem wtedy
możemy mówić o picu herbaty. Jeśli parzenie herbaty jest
pierwszoplanowe kiedy koncentruje się na poznawaniu smaku aromatu,
koloru naparu – wtedy możemy mówić o specjalnym wyrafinowanym
traktowaniu tj. Ping Cha ( 品茶)‐czyli
przygotowaniu skupiającym się doświadczeniu działania naparu.
Takie wysublimowane przygotowania znajdziemy w tradycjach
herbacianych Dalekiego Wschodu. Rozgraniczenie między degustacją a
piciem jest bardzo płynne. Potrzebne jest poznawanie konkretnych
herbat ich charakteru wtedy mamy możliwość wyboru na takie
które posiadają wiele niuansów w postaci rozbudowanego
głębokiego smaku i aromatu i odwrotnie na mogą nie posiadać
bogatego oblicza smakowego. Podstawą do wyboru jest tutaj typ
herbaty , rodzaj suszu który uzyskujemy dzięki odpowiedniej
obróbce listków , albo wyselekcjonowanej danej odmiany krzewu
herbacianego itd. A w praktyce wygląda na różnicach cenowych
danych herbat. Jest jest uniwersalne dla wszystkich herbat
niezależnie od miejsca ich pochodzenia.
C.
Chiny -Japonia Chiny
-ojczyzna kultury herbaty, wytwarzają najbardziej różnorodne
herbaty które mają wiele form zaparzania. Japonia – w kraju
tym powstają jedyne w swoim rodzaju herbaty które dostarczają
unikane w smaku napary a co za tym idzie mamy rożne metody ich
przygotowania. Należny pamiętać ze chińskie herbaty bardzo
różnią się od japońskich – wynika to między innymi z
innych preferencji smakowych obu tych narodów.
Chiny –
południe, północ ,wschód, zachód – w zależności od części
tego ogromnego kraju herbata bywa traktowana inaczej. W jednych
prowincjach jest to codzienny napitek o rożnych stylach
przygotowania a w innych rzadko pije się herbatę . (W światowych
rankingach spożycia herbaty na jednego mieszkańca Chiny nie nalezą
do czołówki) Wraz ze zmianami społecznymi we współczesnych
Chinach -przygotowanie herbaty stało się częścią tzw. wysokiej
kultury
spis
herbat do przygotowania:
1.
zielona jap. – Awa Bancha – szkalny dzbanek 1,2litra ok.100C –
ponad 20min – 40 min – Ukazanie ze (zielona) herbata nie musi
być gorzka choć długo parzona i to wrzątkiem.
chińska Longjing – produkcja maszynowa firma Shifeng ok.90 C –
450 ml -szklany dzbanek- pokazanie rożnych jakości herbaty o tej
samej nazwie. (marketing i jakość)
3.zielona
chińska – Shucheng Xiao LanHua – lokalna ręcznie obrabiana
ok 85C – 300ml -szklany termosik – herbata wysokiej jakości
powolne popijanie
4.
Oolong Dahong Pao – czajnik 250 ml temp. powyżej 90C – 40 sek.
5. Oolong Shan Lin Xi – czajnik 200ml. – temp. powyżej 90C – 40
sek.
6.
Sencha delikatana – 3 style parzenia – hohin –
standard – parzenie w niskiej temperaturze.
7.
Sencha niska jakość Maroyaka na umami – 旨味80
C. 450 ml szklany dzbanek



