– Dawny słynny sklep herbaciany. Tiệm trà tên Ô Tòng Ký( 松記茶莊 ) – Sajgon nostalgia i wspomnienia.
Wietnam Saigon – targ Ben Thanh – miejsce przyciągające turystów z całego świata
Naprzeciwko Zachodniej Bramy targu Ben Thanh znajduje się stary dom, położony przy ulicy Phan Chu Trinh 13. Zaglądając do środka, mało kto wyobraża sobie, że ten budynek znajduje się w jednym z najbardziej ruchliwych miejsc w Sajgonie. Obecnie w porównaniu z tętniącym życiem targiem, dom jest dość opustoszały, ponieważ nie prowadzi się w nim żadnej działalności handlowej. Niewiele osób jednak wie, że w tutaj mieścił się kiedyś słynny sklep herbaciany.
 |
| Dawny sklep Tiệm trà tên Ô Tòng Ký 松記茶莊 |
Pani Kha Quyen, urodzona w 1933 roku, przedstawicielka drugiego pokolenia właścicieli herbacianego sklepu O Tong Ky zmarła w2022roku. To wielka strata – nie ma szansy na wspólne rozmowy przy czarce herbaty. Dzięki zapisanym wspomnieniom możemy poznać opowieści przekazywane przez ojca Kha Quyen, o podróży od pierwszych dni po opuszczeniu rodzinnego miasta w poszukiwaniu nowego miejsca do życia Sajgonie.
 |
| 松記茶莊 Tiệm trà tên Ô Tòng Ký, |
Pomimo położenia w samym sercu tętniącego życiem centrum miasta, sklep O Tong Ky nie działa od dziesięcioleci. Dom zachował jednak swoją oryginalną przestrzeń. Obecnie w tym miejscu mieszka siostrzeniec pani Quyen pan Minh i jego żona.
Złoty wiek herbaciarni to lata 50 te ubiegłego wieku. W okresie największej prosperity O Tong Ky, w okresach szczytowych, takich jak święta Nowego Roku Tet, towary musiały być nieustannie importowane, wypełniając całą przestrzeń wewnątrz domu, aby zaspokoić potrzeby klientów. Jednak wraz ze zmianami epoki sklep z herbatą O Tong Ky stopniowo podupadł.
Puszki po enigmatycznej herbacie Zhīlánxiāng qízhǒng (芝蘭香奇種)
Do naszych czasów w herbaciarni wciąż zachowały się autentyczne pudełka z herbatą, które przetrwały ponad wiek. Za półkami herbaciarni panuje spokojna atmosfera, kontrastująca z zgiełkie
m miasta na zewnątrz.
Rzadki
gatunek herbaty o aromacie orchidei?
Zhilanxiang
Qizhong
(芝蘭香奇種)–
czy jest taka herbata? W naszych czasach w
sprzedażny
jej
nie ma. W szystko się zmienia w obecnie inaczej traktujemy herbaty. Używając współczesnej nomenklatury nazwa
Zhilanxiang
Qizhong
wprowadza
nieporozumienia.
Pod nazwa Zhilanxiang
(芝蘭香) – czyli ” aromat orchidei” np.
mamy
Zhilan
Dancong (芝蘭單欉)
–
i
jest to
nazwa jedna z lepszych odmian herbaty oolong Phoenix
Dancong (鳳凰單欉). W tamtych czasach nie było do wyboru tylu odmian Phoenix Dancong co w ostanich dekadach.
| 芝蘭香奇種 Zhīlán xiāng qí zhǒng |
Qizhong (奇種 ) tę nazwę we współczesnej nomenklaturze -używa się w przypadku rzadkich naturalnych odmian krzewów herbacianych pochodzących z gór Wuyi. Prawdopodobnie 50 – 70 lat temu qizhong (奇種) miało inne znaczenie.
Inskrypcje
na puszkach zapisane są po wietnamsku jak i po chińsku. Być
może w przyszłości uda się dowiedzieć skąd pochodziła
Zhilanxiang Qizhong ? jaki miała smak? Czy
jest jej współczesny odpowiedni odpowiednik ?
Wspomnienia
pani Kha Quyen,
zapisanych wspomnień pani Kha Quyen- „na początku herbaciarnia
sprzedawała wyłącznie herbatę z Chin. Później sprowadzono herbatę z wietnamskich upraw z okolic Bao
Loc., Rodzinna herbaciarnia O Tong Ky, oprócz sprzedaży herbaty
jako głównego produktu, sprzedawała także alkohole importowane z
Europy, takie jak: szampan, koniak itp „., przeznaczone dla wyższych sfer Sajgonu tamtego okresu. „.,
Ta waga ( Thien Binh ) która ma ponad 100 lat i pochodzi z czasów, gdy ten
sklep z herbatą został otwarty. Przez dziesiątki lat nie było tu
ani jednej pomyłki, ani oszustwa… Według opowieści rodzinnych
prestiż i precyzja w handlu i biznesie pomogły c osiągnąć
wyjątkowy sukces w interesach.
Aby otworzyć sklep,
jej rodzina wynajęła dom przy Rue Schroeder 13, naprzeciwko Bramy
Zachodniej targowiska. Po okresie kolonialnym Francji ulicę
przemianowano na Phan Chau Trinh i do dziś zachowała tę nazwę. Układ tych domów nie zmienił się od ponad 100 lat.
Wspominając rodzinę
wujka Hoa: pojawiają sie słowa „Bogactwo niewysłowione.” Dom wujka Hoa w tamtych
czasach był ogromny i piękny, piękniejszy nawet niż Pałac
Gubernatora Wietnamu Południowego – Kochinchiny. Obecnie mieści
się w nim Muzeum Sztuk Pięknych Miasta Ho Chi Minh. Wuj Hoa nie
tylko zbudował dla swojej rodziny wspaniałe rezydencje, ale także
prawie 20 000 domów szeregowych, a także wiele obiektów
użyteczności publicznej, takich jak szpitale, pagody i szkoły…
wszystko aby służyło ludziom. Zorganizował kilka instytucji
opieki społecznej, które funkcjonują do dziś, takich jak: Szpital
Ogólny w Sajgonie, Szpital Położniczy Tu Du, Szkoła Średnia Minh
Duc (Dzielnica 1), Szpital Nguyen Trai (Dzielnica 5)…”.
Po 1975 roku cała
rodzina wujka Hoa przeniosła się za granice gdzie kontynuowała
działalność gospodarczą.
